Z tańcem dookoła świata
Jako świeżo upieczony maturzysta wyemigrował z rodzicami do Kanady. Dziś wrócił do rodzinnego Poznania i…uczy salsy. Na razie. Bo Adam Czub jest nie tylko tancerzem – przede wszystkim jest obieżyświatem…
Adam Czub
Co sprawiło, że postanowił wrócić do rodzinnego miasta Poznania, skoro za oceanem mógł spokojnie odcinać kupony od dotychczasowych sukcesów? Nie ma tu dobrych autostrad, barwności Los Angeles czy Hong Kongu, gdzie też mieszkał przez jakiś czas. Dzięki swojej pasji przewędrował całą Amerykę – oczywiście tańcząc.
- Do Los Angeles z Toronto jechałem cztery zwariowane dni, po 1200 kilometrów dziennie – opowiada. – Ale po dobrych autostradach jest to możliwe…
Wszystko dlatego, że - jak uważa - tylko podróżując, poznając różne style tańca i różne miejsca, jest się w stanie rozwijać zawodowo. A że podczas swoich podróży przekonał się niezbicie o znacznie wyższym poziomie profesjonalizmu tancerzy europejskich – przyjechał do Europy.
- Stało się dla mnie oczywiste, że jeśli nadal chcę traktować taniec profesjonalnie, muszę prędzej czy później zjawić się w Europie, a przede wszystkim w Wielkiej Brytanii – wyjaśnia pan Adam. – Ale oczywiście zacząłem wizytę w Europie od Polski, od Poznania, no bo jak inaczej… No i kiedy tu przyjechałem, to okazało się, że taniec towarzyski bije rekordy popularności, że wszyscy chcą tańczyć, bo jest tu ten program „Taniec z gwiazdami”.
Ale nie tylko to sprawiło, że postanowił nie jechać od razu do Wielkiej Brytanii, a zostać w
Poznaniu. Chociaż na trochę.
– Może to sentymentalizm, nie wiem – śmieje się – Trochę też to, że u siebie zawsze jest u siebie… Tam, w Kanadzie, nawet jeśli władam językiem i mam swoją firmę, zawsze jestem obcy. A tu nie trzeba komuś tłumaczyć, co się miało na myśli, jest wspólny kontekst kulturowy, wspólne dowcipy – po prostu swoje własne. A ta różnorodność, różnobarwność jeszcze wróci…
Wprawdzie Poznaniowi do barwności Los Angeles czy egzotyki Hong Kongu wiele brakuje, jednak i tu nie brakuje zaskakujących odkryć. Adama Czuba szczególnie zadziwiło to, że w Polsce mężczyźni nie tańczą. Kobiety tak – ale z mężczyznami już jest trudniej, w dodatku tych, którzy to potrafią, bardzo często uważa się za zniewieściałych. Dla niego to nie do pojęcia.
- Dla mnie zniewieściali są ci, którzy nie umieją tańczyć – mówi stanowczo. – Bo co to za mężczyzna, który nie umie
podejść do kobiety na parkiecie, porządnie się ukłonić, a co dopiero poprowadzić ją w tańcu?! Przecież nie ma lepszego sposobu na zainteresowanie sobą kobiety niż właśnie taniec… Moi znajomi z krajów latynoamerykańskich zauważyli to także i też nie mogą tego zrozumieć. U nich byłoby to nie do pomyślenia, żeby kobiety tańczyły same a mężczyźni stali przy barze albo siedzieli przy stole, pili piwo i rozmawiali. Tam tańczą wszyscy. A w krajach latynoamerykańskich umiejętności taneczne są właśnie dowodem męskości, a dobry tancerz jest otoczony podziwem i powszechnym szacunkiem.
Na szczęście to się - powoli bo powoli - ale zmienia.
- Bywając w klubach z muzyką latynoamerykańską zauważyłem, że coraz więcej Polaków chce tańczyć – zauważa pan Adam. – Coraz rzadziej widuje się tę formułę zabawy przez podpieranie ścian, picie piwa, palenie papierosów oraz przyglądanie się swojej dziewczynie jak tańczy…
Widać to także na jego zajęciach Studio 54, na których uczy salsy. Coraz częściej przychodzą tam także panowie, i to nie tylko ci ciągnięci na siłę przez partnerki. Zresztą to nic dziwnego: salsa jest wyjątkowo pięknym tańcem i co ważne – można ją zatańczyć wszędzie, nawet na zwykłej dyskotece. Walca czy tango już się tam nie zatańczy, zresztą w ogóle jest bardzo niewiele miejsc w Polsce, gdzie można je zatańczyć. No i widać, że Polakom jest bardzo bliski ten gorący klimat…
Jednak mimo sukcesów i przywiązaniu do rodzinnego miasta już myśli o wyjeździe. Czy to natura obieżyświata? Też, ale nie tylko.
- Mimo że mam 32 lata i ładnych parę lat temu wyjechałem z kraju, to jednak teraz upomina się o mnie wojsko – śmieje się. – I to jest ta paranoja polskiego systemu prawa… Więc chyba jednak w końcu wybiorę się do tej Wielkiej Brytanii.
Ale zanim wyjedzie, chce jeszcze popracować nad nowym kierunkiem w tańcu towarzyskim, jaki udało mu się w Poznaniu stworzyć.
- Chodzi nam o to, żeby częściej tańczyło się w stylu amerykańskim, a nie międzynarodowym – wyjaśnia. – W „Tańcu z gwiazdami” tańczy się właśnie w stylu międzynarodowym, który jest znacznie trudniejszy i bardziej sformalizowany. Styl amerykański jest prostszy, swobodniejszy i tańcząc w tym stylu można się bawić praktycznie wszędzie…I wprawdzie brakuje jeszcze w Poznaniu takich prawdziwych klubów z salami do tańca odpowiedniej wielkości – no ale tu właśnie jest to miejsce na wzrost, na rozwój…
:: powrót :: Taniec Poznań: Szkoly i Kursy-Tanca.net Poznan ! ::
Szkoły i Kursy Tańca Poznań, Taniec SALSA Poznań, Szkoła Tańca, Nauka Tańca, Taniec Towarzyski, Taniec Sportowy, West Coast Swing
Nauka i Kursy Tańca: Walc Angielski: wersja międzynarodowa i amerykańska; Tango: wersja międzynarodowa, amerykańska, podstawy tanga argentyńskiego, Walc wiedeński: wersja międzynarodowa i amerykańska, Fokstrot Amerykański, Wolny Fokstrot - Slowfox (międzynarodowy), Szybki Fokstrot - Quickstep (międzynarodowy), Chacha ( Cha Cha Cha ) - wersja międzynarodowa i amerykańska, Rumba - wersja międzynarodowa i amerykańska, Bolero - amerykański, Samba - wersja międzynarodowa i amerykańska, Passo Doble - międzynarodowy, Jive - międzynarodowy, Lindy Hop, East Coast Swing, West Coast Swing, Hustle, Merengue, Salsa - style: Los Angeles, New York, South America / Cuban, Mambo, Cumbia, Bachata, Jazz i Broadway Jazz, Funky, HIP-HOP, Street Dance, Popin, Lockin
