Kiedy na początku 20tego wieku muzyka bigbandowa podbijała cały świat a Charleston był jednym z najbardziej popularnych tańców na parkietach północnej Ameryki, w gettach Nowego Yorku i Chicago powstawał nowy taniec. Był to Lindy Hop.
Nie został tak nazwany aż do czasu gdy w 1928 Charles Lindbergh „przeskoczył” * w swoim samolocie zwanym „Spirit of St. Louis” ** przez Atlantyk bez lądowania.
Taniec ten zapoczątkował całą odrębną rodzinę. Z tej tradycji wywodzą się „Jitterbug” „Swing” czy „Hustle”, Najbardziej znane z tej grupy w Polsce są „Jive” (bardzo szybka forma „Swingu Potrójnego”) i „Dwa na Jeden” („Swing Pojedynczy”).
Najbardziej interesujący z tej tradycji - najbardziej nowoczesny – jest „West Coast Swing” czyli „Swing z Zachodniego Wybrzeża”.
Kiedy muzyka jest zbyt wolna na wszystkie tradycyjne tańce albo po prostu „nie za bardzo pasuje” – „West Coast Swing” na pewno będzie najlepszym wyborem. Od wolnego Bluesa do transowego HipHopu – „Swing z Zachodniego Wybrzeża” pozwala tańczyć do prawie każdej muzyki. Może być energetyczny lub delikatny, pełen pasji lub zrelaksowany, zabawowy albo w pełni lubieżny.
W następnym klipie widzimy obydwa tańce jeden po drugim: najpierw Wast Coast a potem zrelaksowana forma Lindy.
Kto może tańczyć? Każdy! Jeden z najbardziej popularnych w Północnej Ameryce – taniec ten pozwala bawić się każdemu. Potrzeba tylko odrobiny cierpliwości. Nie potrzebne są wielkie możliwości fizyczne. Ważniejsze są wyczucie rytmu, interpretacja muzyki i…. ktoś z kim możemy „pośmigać”… :)
West Coast Swing bardzo dynamicznie się rozwija ponieważ jako jeden z niewielu na świecie tańczony jest w turniejach typu „Jack and Jill” – wolne tłumaczenie „Jaś i Małgosia”.
Oznacza to ze partnerzy są losowani i do momentu wyjścia na parkiet nie wiedzą z kim będą tańczyć ani do jakiego utworu. W tym rodzaju turniejów najważniejsze są prowadzenie przez partnera i interpretacja muzyki przez partnerkę.
W wielu przypadkach tancerze mają okazję wybrac do jakiej muzyki chcieliby zatańczyć.
Stąd pytanie prowadzącego "Fast or slow?" zadane w następnym wideo klipie.
Innym rodzajem turnieju to „Classic” – w którym pary prezentują wcześniej przygotowaną choreografię do swojej – często skomponowanej z kilku utworów – muzyki. Taniec w takich pokazach często nasycony jest figurami a dopasowywanie choreografii zabiera wiele miesięcy ćwiczeń.
Ekstremalną wersją to „Showcase” w którym dozwolone są elementy akrobatyczne.
Taniec ten - czasami – nie całkiem na serio - nazywany „Kowbojską Rumbą” - pozwala świetnie bawić się nawet do muzyki w stylu „Country”. Jest niesamowicie bogaty w formy stylistyczne i jako jedyny pozwala partnerce „przejąć” prowadzenie. Można go zatańczyć do tylu różnych rodzajów muzyki. Nawet do najszybszych utworów……
To co widzieliście to oczywiście pary tańczące na bardzo zaawansowanym poziomie – ale i dla początkujących jest to taniec dający satysfakcje.
Do zobaczenia na parkiecie.
Adam Czub
* „to hop” z angielskiego – skoczyć, przeskoczyć
** „Spirit of St. Louis” – Duch z St Louis - Duch Luizjany
:: powrót :: Taniec Poznań: Szkoly i Kursy-Tanca.net Poznan ! ::
Szkoły i Kursy Tańca Poznań, Taniec SALSA Poznań, Szkoła Tańca, Nauka Tańca, Taniec Towarzyski, Taniec Sportowy, West Coast Swing
Nauka i Kursy Tańca: Walc Angielski: wersja międzynarodowa i amerykańska; Tango: wersja międzynarodowa, amerykańska, podstawy tanga argentyńskiego, Walc wiedeński: wersja międzynarodowa i amerykańska, Fokstrot Amerykański, Wolny Fokstrot - Slowfox (międzynarodowy), Szybki Fokstrot - Quickstep (międzynarodowy), Chacha ( Cha Cha Cha ) - wersja międzynarodowa i amerykańska, Rumba - wersja międzynarodowa i amerykańska, Bolero - amerykański, Samba - wersja międzynarodowa i amerykańska, Passo Doble - międzynarodowy, Jive - międzynarodowy, Lindy Hop, East Coast Swing, West Coast Swing, Hustle, Merengue, Salsa - style: Los Angeles, New York, South America / Cuban, Mambo, Cumbia, Bachata, Jazz i Broadway Jazz, Funky, HIP-HOP, Street Dance, Popin, Lockin
