Szkoła Tańca Adam Czub Poznań | Nauka Tańca | Kursy Tańca | Taniec w Parach i Solo | Kursy dla Dorosłych, Dzieci i Młodzieży

Nauka tańca - kurs tańca - taniec towarzyski

szkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznań
szkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznańszkoła tańca towarzyskiego poznań



Co tańczy się na świecie?
Co wybrać? Styl Międzynarodowy czy Amerykański?


::  powrót  :: 

Co tańczy się na świecie? Co wybrać? Styl Międzynarodowy czy Amerykański?

To w jaki sposób taniec towarzyski jest przedstawiony w telewizji, ma bardzo mało wspólnego z tym co „przeciętny Kowalski” wiedzieć powinien.



To co prezentuje Taniec z Gwiazdami to tylko jedna strona medalu. Przedstawiony jest jednostronny wizerunek - tańca turniejowego przemieszanego z tańcem choreograficznie ustawionym na pokaz. Ma to bardzo malo wspólnego z tym co "standardowy Kowalski" może "wyśmigać" na parkiecie typowego klubu w typowym mieście. Nie tylko muzyka nie będzie taka sama ale i miejsca będzie brakowalo. Najprawdopodobniej idąc do typowego miejsca spotkań nie tylko nie uslyszymy Rumby, Walca, Fokstrota, nie wspominając o Tangu, ale będziemy musieli zadowolić sie kilkoma metrami kwadratowymi pomiędzy stolikami, i daj Boże żeby to nie byly kafelki...

Niestety Taniec z Gwiazdami prezentuje też jednostronny format stylistyczny - tak zwany styl międzynarodowy (choć w ostatnich edycjach odważnie dodano Salsę, Swing oraz Fokstrot Amerykański)

Taniec Towarzyski to bardzo szeroka i ciągle zmieniająca się dziedzina sportu i nigdzie tego tak nie widać jak w północnej Ameryce. Od wielu-dziesięciu lat funkcjonuje tam tak zwany Styl Amerykański – praktyczny, dostosowany do tańczenia na typowym „towarzyskim” parkiecie. Figury nie są podporządkowane turniejowemu decorum ale nie zrozumcie mnie źle – taniec towarzyski w wykonaniu Amerykańskim może być jeszcze bardziej spektakularny niż jego Międzynarodowe kuzynostwo.

Kiedy sędziowie z programu Taniec z Gwiazdami komentują to co widzą, ich komentarze dzielą się na dwie kategorie – te dotyczące ogólnego wyglądu – i te dotyczące tak zwanej techniki „turniejowej”.

Pokaz to pokaz – niezależnie gdzie na świecie się go składa - te same elementy będą się stale pojawiać: podnoszenia, ciekawe wygięcia, elementy gdzie para bardzo szybko się obraca.

Druga część krytyki to merit turniejowy... tyle że zasady turniejowe nie są takie same na calym świecie! W dwóch podstawowych stylach tańca towarzyskiego – Międzynarodowym i Amerykańskim nie mamy nawet tej samej listy tańców!



Międzynarodowa rodzina tańców latynoamerykańskich i ich amerykańska wersja – „American Rhythm” (Tańce „rytmiczne”) różni się tym, że na przykład zwariowanie szybki Jive zamieniony został na spokojniejszy Swing. Passodoble natomiast jako zupełnie niepraktyczne - zastąpiono o wiele bardziej przydatnym Mambo!

Mamy Międzynarodowy Standard:(„International Standard”) Walc Angielski, Tango, Walc Wiedeński, Wolny Fokstrot (tak zwany Slowfox) i Szybki Fokstrot (tak zwany Quickstep).

A w amerykańskim odpowiedniku tej kategorii – nazwanym „Smooth” (gładki, szykowny) – nie mamy rozróżnienia na wolnego i szybkiego Fokstrota - mamy za to jego oryginalną wersję tańczoną tak jak w czasach w których Harry Fox pierwszy raz zaprezentował swoją kombinację kroków.



Istnieje też jeszcze jedna bardzo ważna różnica między tymi stylami: W międzynarodowym Standardzie” raz para ustawi swoje ciała do tańca we dwoje - w kontakcie cialami - przyjętym jest tą pozycję zachować! (Jedynymi wariacjami to drobne zmiany w ustawieniu ciał partnerów na przykład do promenady.)

W stylu Amerykańskim nie tylko nie jest to w konieczne, jest to nawet wysoce niepożądane! Normalne jest wykonywanie obrotów pod ręką, rozejść lub pasarzy w oddzieleniu lub tańczenia w tak zwanej pozycji cienia (kroki wykonywane są tą samą nogą a partnerzy zwróceni są w tym samym kierunku). Wygląda to niesamowicie efektoenie! W stylu międzynarodowym użycie takich figur zdeklasyfikowałoby parę turniejową jako tańczącą „poza stylem”.

W takim podejściu do tańca Amerykański styl nie tylko jest bardziej pokazowy i rozbudowany. Prezentuje taki sam zestaw figur co styl Międzynarodowy ale rozszerzony jest o cały wachlarz figur „zabronionych”, które w Europie nie są używane poza choreografią pokazową.

Na poziomie turniejowym Styl Amerykański - wbrew niektórym błędnym ocenom – jest o wiele trudniejszy. Nie tylko trzeba dobrze tańczyć razem (co jest podstawą stylu międzynarodowego) – trzeba też czasami w szaleńczym tempie figur - na przykład walca wiedeńskiego - rozejść się na kilka kroków by wykonać obroty pod ręką – po czym zejść się bez utraty prędkości i pozycji.


Najważniejsza różnica: styl Amerykański ma tez bardzo dużo do zaoferowania tancerzom amatorom. Jest to chyba jego największy dar: tańczenie w stylu „Amerykan Social” – Amerykański Towarzyski. W tej nazwie „Social” – „Towarzyski” - nawiązuje do prawdziwego znaczenia tego słowa: do tańczenia „w towarzystwie” – a nie na turnieju!

Tutaj widać największy mankament stylu międzynarodowego – został on sformułowany przez wysokiej klasy amatorów i profesjonalistów z turniejami w zamyśle. Stylistyka jest bardzo niepraktyczna na typowym parkiecie gdzie zamiast dwustu metrów kwadratowych pustego parkietu mamy kilka par tańczących pomiędzy stolikami.

Na typowym parkiecie użytkowym, każda próba zatańczenia międzynarodowej rumby w taki sposób jak chcieliby tego sędziowie, nie tylko może narazić nas na śmieszność. Przede wszystkim narazi inne pary na nasze „wymachujące ręce” i rozbuchany styl „przemieszczania się po parkiecie”. Zamiast z gracją bawić się do muzyki będziemy wpadać na inne pary i deptać wszystkich dookoła. Rumba to taniec erotyczny. Nie koniecznie chodzi o to by się z tą erotyką obnosić na rękawie. To powinno być nie tylko piękne, stylowe i "smaczne" – ale i praktyczne...



To co prezentuje „Taniec z Gwiazdami” to bardzo wąski fragment bardzo szerokiego repertuaru i niesamowicie szerokiej gamy stylistycznej. Niestety nie ma tam za dużo miejsca na tance jak Fokstrot w stylu Amerykan Social , prawdziwą klubową Salsę, romantyczną Bachatę czy szalonego Swinga z elementami Lindy Hop. Te tańce nie tylko warte są zobaczenia ale i spróbowania. To przecież one właśnie podbijały sale taneczne kiedy nasi dziadkowie wychodzili potańczyć, i nadal - tyle dekad później - podbijają serca tancerzy w wielu miejscach na świecie.


Do zobaczenia na parkiecie.
Adam Czub


::  powrót  ::
NASZ NEWSLETTER
Dodaj swój adres e-mail jeśli chcesz otrzymywać informacje o warsztatach,
nowych kursach i wydarzeniach w naszej szkole SALSY...


  
Serwis Kursy-Tanca.net:   Nauka Tańca  ::  Grafik Zajęć  ::  Choreografie  ::  Lekcje Indywidualne  ::  Warsztaty  ::  Imprezy  ::  Aktualności  ::  KONTAKT  :: 

Szkoła Tańca Adam Czub & OlininusAktualności  ::  O Szkole  ::  Artykuły  ::  Galerie  ::  KONTAKT  ::  English  :: 
Wszelkie prawa zastrzeżone: Copyrights:
www.kursy-tanca.net
OLININUS 2011